Warning: session_start(): Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /home1/giahitar/public_html/wp-load.php:1) in /home1/giahitar/public_html/wp-content/plugins/premium-seo-pack/aa-framework/framework.class.php on line 472

Warning: session_start(): Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /home1/giahitar/public_html/wp-load.php:1) in /home1/giahitar/public_html/wp-content/plugins/premium-seo-pack/aa-framework/framework.class.php on line 472
عسل شیرین و حقیقت تلخ تولید آن
خانه / محیط زیست / عسل شیرین و حقیقت تلخ تولید آن

عسل شیرین و حقیقت تلخ تولید آن

هموطنان ما اغلب با وگان آشنایی ندارند. از اینرو آن را با رژیم گیاهخواری یکسان می دانند و بعضا آن را به عنوان یک رژیم غذایی می شناسند. به دلیل آگاهی نداشتن از تعریف وگانیسم شاهد بوده ایم که رفتار ها و رژیم هایی را به این عنوان ارائه می کنند. اما باید توجه داشت که گیاهخواری و وگان از یکدیگر تمایز دارند. گیاهخواری یک رژیم غذایی مبنی بر خوراکی های گیاهی بوده اما وگانیسم یک روش زندگیست که پیروان آن معتقدند هرگونه بهره برداری و استفاده از حیوانات ممنوع می باشد. به همین خاطر چه در غذا و چه در جای دیگری از زندگی هیچ نوع محصول حیوانی استفاده نمی شود. یک گیاهخوار بدون عقاید وگانیسم ممکن است چرم بپوشد، لبنیات  و عسل نیز مصرف کند.
عسل، این محصول حیوانی در بین جوامع گیاهخوار و وگان یکی از بحث برانگیز ترین موضوعات بوده است. هرچند که با تعریف وگان دیگر نیازی به توضیح اینکه چرا عسل جایی در بین غذای وگان ندارد نیست. بهرحال برای شفاف سازی اینکه چرا مصرف عسل دور از صلح و یک بهره کشی بی فایده از حیوانات است شما را به خواندن ادامه این مطلب دعوت می کنیم

زندگی ما زندگی زنبور

همه ی ما با صدای وزوز بال زنبور آشنایی داریم. این صدا ناشی از حرکت بال های او ۲۰۰ بار در ثانیه است. عجیب نیست که زنبور به خوراکی انرژی بخشی مانند گرده و عسل نیاز دارد. شاید شنیدن این صدا کمی آزار دهنده باشد اما اگر به وابستگی حیات زمینیان به آن صدا را بررسی کنیم حتی می توان چنین صدایی را آهنگ زندگی خواند.
مهمترین فایده ی اغلب حشرات مخصوصا زنبور کمک در گرده افشانی است. غذای اکثر انسان ها و دیگر موجودات به طور مستقیم و غیر مستقیم با گرده افشانی تامین می شود. زنبور که اغلب گرده افشانی روی زمین را بر عهده دارد به طور کاملا تصادفی به خوبی از عهده ی اینکار بر می آید. زنبور هنگامیکه برای جمع آوری شهد روی گل می نشیند پای خود را در گرده کرده و این گرده ها به شکل خورجین دور پای او جمع می شوند. بعضی از گرده ها هم به طور اتفاقی به بدن او می چسبند. سپس او با رفتن بر روی گل دیگری آن را با گرده های حمل کرده خود بارور می سازد. دانشمندان بر این باورند که فقط با انقراض زنبور ها زندگی روی زمین برای تمام جانداران مختل خواهد شد.

عسل

اطلاعات عمومی درباره زنبور عسل

دسته زنبوران در کندو که اصطلاحا آن را کلنی (Colony) نامیده اند دارای یک ملکه برای تخم ریزی، ۵۰۰۰۰ کارگر برای وظیفه های متعدد و ۳۰۰ زنبور نر برای جفت گیری با ملکه می باشد.  البته این تعداد در هر کلنی متغیر است اما همیشه در هر کلنی فقط یک ملکه می تواند حکمرانی کند.
غذای مورد علاقه او گرده ی گل ها می باشد. هرچند که این حیوانات عاقل به خوبی می دانند در فصل سرما گرده ای یافت نخواهد شد به همین خاطر غذای زمستانی خود  یا همان عسل را با زحمت فراوان می سازند.
جالب است که بدانید زنبور عسل رقاص مشهوری بوده و بوسیله آن یکدیگر را در صورت یافتن گل یا غذا همراه با کیفیت، کمیت و مسافت آن با خبر می سازند. علاوه بر رقصیدن آنها با ماده ای به نام فرومون تبادل اطلاعات یا در حقیقت صحبت می کنند. این فرومون اغلب از طریق غذا دادن به یکدیگر و بو دریافت می شود و به دریافت کننده مواردی نظیر اعلام خطر، میزان غذا، وضعیت ملکه ,و دیگر موارد حیاتی را می رساند.
اگر جمعیت در کندو بیش از حد افزایش یابد فرومون تولیدی توسط ملکه برای زنبوران دورتر قابل دریافت نیست که تقریبا با دریافت نکردن فرومون زنبوران در لایه ی خارجی بر این تصور اند که ملکه دیگر وجود ندارد و فورا به انتخاب ملکه ای جدید می پردازند. نتیجه ی این کار، ترک کلنی توسط ملکه قبلی همراه با ۶۰ درصد کارگران و در آخر موجب بچه دهی و تقسیم کلنی (swarming) می شود.

عسل و روش تهیه آن توسط زنبور کارگر

عسل تنها منبع غذایی زنبور ها در فصل بی گل زمستان می باشد. این غذای طبیعی زنبوران در کارخانه ای هوشمند و کارا به اسم کندو ساخته می شود. مجموعا زنبوران عسل تقریبا  ۹۰۰۰  کیلومتر را طی می کنند و روی میلیون ها گل می نشینند تا شهد کافی برای تولید نیم کیلو عسل را بدست آورند. هر زنبور با شهد تقریبا ۱۵۰۰ گل فقط شکم خود را پر می کند.
زنبور کارگر (زنبور ماده) پس از یافتن گل مناسب شهد آن را مکیده و در چینه دان خود می ریزد. سپس شهد به دهان زنبور بر گشته (رگورژیتاسیون) جویده شده و با بزاق خود آن را مخلوط می کند. این عمل برای چندین بار تکرار می شود. در حقیقت عسل یک ماده ی مخلوطی از شهد و بزاق بالا آمده می باشد. البته ناگفته نماند که تولید عسل توسط زنبور پیچیده تر از این توضیح کلیست. بهرحال نحوه تولید آن بر خلاف طعم شیرینی که دارد تصویر زیبایی ندارد. با این وجود این عمل طبیعی برای تهیه عسل توسط زنبور مورد نیاز است. سپس این زنبوران، عسل را با مهندسی خاص خود و بسیار هوشمندانه برای مدت ها در کندوی ساخته شده توسط خودشان ذخیره سازی می کنند تا در هنگام نبود گل و غذا از آن برای ادامه حیات استفاده کنند. البته گاهی زنبور ها کمی بیشتر از نیازشان عسل تولید می کنند و همین امر بهانه و دلیل ظاهرا مناسبی برای زنبورداری ارگانیک و طبیعی بدون  آسیب به حیوانات شده است. فراموش نشود عسل غذای زنبور می باشد و تعرض به اضافه ی آنهم بر خلاف اخلاق است. فرضا اگر انسانی پول بسیار بیشتر از نیازش داشته باشد نمی توان دزدی از وی را منطقی و طبیعی خواند. گفتنی است که این حیوانات کوچک باهوش هیچگاه اسراف نکرده و در اغلب موارد به دو گروه تقسیم می شوند.

مصرف عسل رفتاری کاملا غیر اخلاقی

نکته ی طنزآمیزی که همیشه زنبورداران به آن افتخار می کنند این است که آنها نگهبانان زنبور هستند. زمانیکه زنبوردار و یا مزرعه دار عسل را از کندو می گیرد آن را با غذا های مصنوعی و ساختگی انسان ها جایگزین می کند. غذا های بی فایده ای مانند شربت شکر که شامل هیچ یک از مواد مورد نیاز اعم از ویتامین، چربی و غیره برای زنبور نمی باشد. همچنین زنبوردار قبل از برداشت عسل، به درون کندو دود می دمد تا حالت تهاجمی شان را کاهش یابد که در این حین تعدادی از آنها به دلایل مختلف خواهند مرد. در هنگام برداشت عسل نیز زنبورداران مورد حمله نیش زنبور های کارگر قرار گرفته که این هم موجب مرگ تعداد دیگری از زنبوران کارگر می شود. به غیر از موارد ذکر شده در زمان برداشت عسل، رفتار های غیر اخلاقی زیادی در هنگام تولید آن توسط زنبوردار انجام شده تا از خسارت به “اموالشان” جلوگیری شود.

عسل
همانگونه که قبلا هم ذکر شد زنبور ها به دلایل مختلف دست به تقسیم کلنی و ترک کندو می زنند. حال نقش زنبوردار در این عمل طبیعی، متوقف کردن بچه دهی و جلوگیری از خروج دیگر زنبور ها از کندو می باشد. زیرا زنبور در هنگام خروج غذای مورد نیاز  (عسل اضافی) را نیز با خود می برد که این امر یک خسارت جبران ناپذیر برای زنبوردار است. اما او بال های ملکه را می چیند. از اینرو ملکه دیگر قادر به پرواز نبوده و کلنی را از ترک کندو و بچه دهی در جای دیگر باز می دارد.  همین امر کندوی ساختگی به نظر آزاد را برای ملکه و برای دیگر زنبوران، مانند یک زندان ناخواسته می کند.

اگر به تاریخ وجود زنبور نگاه کنیم پیدایش آنها به ۱۵۰ میلیون سال پیش بر می گردد. در حالیکه انسان ها به مصرف عسل از ۱۵ هزار سال پیش پرداخته و به زنبورداری از ۹ هزار سال پیش پی برده اند.  قبل از آن زنبور ها بدون نگهبانان دلسوز شان به خوبی زندگی می کردند و به قوانین و روش های زندگی خود کاملا آگاه بودند. گفتنی است که در بهره برداری و سو استفاده از حیوانات هیچ جایی برای حفظ محیط زیست نیست. اگر شخصی نگران محیط زیست و جانداران آن بود اول باید وگان شود و دست خود را از همکاری در شکنجه و آزار حیوانات بیرون بکشد و در دامداری ها، کشتارگاه ها و دیگر مکان های آزار و کشتار سرمایه گذاری نکند. اینگونه او بیش از هزاران لیتر آب صرفه جویی کرده، به پاکیزگی هوا و محیط زیست کمک شایانی کرده و مهم تر از همه موجب جلوگیری از کشتار و حفظ جان صد ها و هزاران جاندار دیگر شده است.

 

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

در باره Alireza Z

همچنین بررسی بفرمایید

گری یوروفسکی

تاثیر گذار ترین سخنرانی حقوق حیوانات – گری یوروفسکی

اگر داشتن حقوقی برای حیوانات برایتان مبهم بوده یا شاید دلیلی برای تغییر رژیم خود به وگان …

پاسخ دهید

Rankie WordPress Plugin